تصور کنید آپارتمانی را با مبلغی کلان، بر اساس “مساحت ۱۵۰ متری” مندرج در سند، خریده اید. اما پس از تحویل و بازدید دقیق تر، متوجه می شوید که ملک تنها ۱۳۵ متر مساحت دارد و یک انبار یا قسمتی از تراس که در قیمت محاسبه شده بود، وجود ندارد. اینجا با یک “کسری مساحت” ۱۰ درصدی مواجه هستید که میتواند دهها میلیون تومان از ارزش معامله را کاهش دهد. یا برعکس، ممکن است ملکی را با سند ۱۰۰ متری خریداری کرده باشید، اما پس از بررسی، متراژ واقعی آن ۱۱۰ متر باشد. در این حالت، فروشنده ممکن است به دنبال دریافت مبلغ اضافه باشد. در هر دو صورت، این اختلاف در مساحت، میتواند مبنای فسخ قرارداد باشد. دعوای “تأیید فسخ قرارداد به جهت کسری یا مازاد مساحت” راه حل قانونی در مواجهه با این اختلافات است.
دعوای “فسخ قرارداد به جهت کسری یا مازاد مساحت” به زبان ساده
این دعوا برای آن است که دادگاه صحت فسخ شما را از قرارداد خرید و فروش ملک تأیید کند. فسخ به دلیل وجود اختلاف فاحش بین مساحتی که در سند یا قرارداد آمده (مساحت سندی/قراردادی) با مساحت واقعی ملک (مساحت عینی). شما ابتدا قرارداد را به دلیل این اختلاف فسخ میکنید و سپس از دادگاه میخواهید که این فسخ را قانونی و معتبر اعلام نماید.
طرفین دعوی: چه کسانی هستند؟
· خواهان: طرفی که قرارداد را فسخ میکند. این شخص میتواند خریدار (در صورت کسری مساحت) یا فروشنده (در صورت مازاد مساحت) باشد. · خوانده: طرف مقابل معامله (فروشنده یا خریدار).
دادگاه صالح به رسیدگی: کدام دادگاه باید رسیدگی کند؟
از آنجا که موضوع مربوط به مال غیرمنقول (ملک) است، دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع ملک مورد معامله صالح به رسیدگی است.
نکاتی مربوط به اجرای حکم:
· حکم این دعوا ماهیتاً “اعلامی” است. یعنی دادگاه صرفاً تأیید میکند که عمل فسخ انجام شده توسط شما، به لحاظ قانونی صحیح و نافذ بوده است. · پس از قطعی شدن حکم تأیید فسخ، رابطه قراردادی به هم میخورد. برای بازگشت طرفین به حالت اول (مثلاً استرداد پول توسط فروشنده و استرداد ملک توسط خریدار) ممکن است نیاز به طرح دعوای جداگانه ای مانند مطالبه وجه یا خلع ید باشد. · اگر خریدار پول را پرداخت کرده اما فروشنده از استرداد آن خودداری کند، حکم تأیید فسخ مبنای صدور اجراییه برای استرداد ثمن خواهد بود.
نکات کاربردی مربوط به فسخ قرارداد کسری یا مازاد مساحت
شرایط اساسی برای فسخ:
اختلاف باید "فاحش" باشد:
هر اختلاف کوچکی موجب حق فسخ نمیشود. طبق ماده ۲۳۸ قانون مدنی، اختلاف زمانی فاحش محسوب میشود که طرفین در زمان عقد قرارداد، به آن مقدار توجه داشته باشند و اگر از آن مطلع بودند، معامله را انجام نمیدادند. در رویه قضایی، اختلاف بیش از ۱۰ درصد (مخصوصاً در املاک شهری) اغلب به عنوان اختلاف فاحش در نظر گرفته میشود.
عدم آگاهی قبلی:
در زمان انعقاد قرارداد، هیچیک از طرفین از اختلاف مساحت آگاه نبوده باشند. اگر فروشنده از کسری مساحت اطلاع داشته و آن را کتمان کرده باشد، ممکن است علاوه بر حق فسخ، مسئول جبران خسارت نیز باشد.
تسلیم ملک شرط نیست:
برخلاف برخی خیارات دیگر، برای استفاده از این حق (که از مصادیق خیار تخلف از وصف است)، نیاز نیست که ملک حتماً تسلیم خریدار شده باشد.
مدارک کلیدی:
· قرارداد اصلی خرید و فروش (مبایعه نامه). · سند مالکیت (قبض یا مفاصا حساب ثبت) که مساحت سندی در آن ذکر شده است. · گزارش کارشناس رسمی دادگستری که مساحت واقعی ملک را تعیین کرده باشد. این گزارش مهمترین دلیل اثبات اختلاف است. · اظهارنامه فسخ و رسید دریافت آن توسط طرف مقابل.
نکات مهم:
۱· درخواست کارشناسی: برای اثبات اختلاف، باید در دادگاه درخواست تعیین مساحت واقعی توسط کارشناس رسمی دهید. ۲· فرصت را از دست ندهید: پس از کشف اختلاف، باید در اسرع وقت اقدام به ارسال اظهارنامه فسخ کنید. تعلل طولانی ممکن است به منزله رضایت شما تفسیر شود. ۳· فسخ یکطرفه است: این حق، یک خیار فسخ است که با اراده یک طرف (مطالبه کننده) و بدون نیاز به حکم دادگاه محقق میشود. نقش دادگاه تنها تأیید صحت این عمل است. ۴.برای فسخ قرارداد کسی که صاحب حق فسخ است میتواندباارسال اظهارنامه رسمی یا روش دیگر فسخ خودش رااعلام کند و برای تایید فسخ به دادگاه مراجعه کند. ۵.الزامی به طرح دعوی تایید دعوای فسخ درداگاه نیست و کسی که قراردادرافسخ کرده است میتواندمنتظرطرح دعوی ازطرف مقابل شود و اعلام فسخ را درمقام دفاع بیان کند. ۶.رای دادگاه دراین دعوی جنبه اعلامی دارد و نیازبه صدوراجراییه نیست. ۷.اعلام فسخ به جهت کسری یا مازادمساحت فوری نیست. ۸.اگردرقراردادطرفین کلیه خیارات خودرا ساقط کرده باشندنمیتوانند حق فسخ خود را اعمال کنند.
سوالات متداول در زمینه فسخ قرارداد به جهت کسری یا مازاد مساحت